Grove fouten?

Grove fouten?

22/01/2021 1 By Sietse Fliegen

We beginnen even met een rijtje resultaten;

2010: Achtste in de Formule Lista Junior

2011: Elfde in de ADAC Formel Masters

2012: Negende in de ADAC Formel Masters

2013: Tweeëntwintigste in de Europese Formule 3

2014: Zeventiende in de Europese Formule 3

2015: Dertiende in de Formula Renault 3.5 Series

2016: Vierde in de Formule V8 3.5

2017: Vijfde in de World Series Formule V8 3.5

2018: Tweeëntwintigste in de Formule 2

2019: Geblesseerd

2020: Negentiende in de Formule 2

Weten jullie het al? Ik vermoed dat buiten onze feeder series specialist en mede-forumlid Slak weinigen een directe link zullen leggen. Dat is met deze resultaten ook niet vreemd natuurlijk. Ik bedoel, zelfs een paydriver met de hoofdletter “P” als Ricardo Rosset werd bijvoorbeeld nog Formule 3000 vice kampioen. Toch kennen jullie het heerschap die de bovenstaande eindklasseringen wist te realiseren. Hij heeft inmiddels meerdere malen achter het stuur van een Formule 1 bolide gezeten. In 2020 heeft hij het achterlicht van zijn leenbolide nog groen laten knipperen tijdens officiële sessies. Nog meer hints nodig? We hebben het over de zoon van een niet bijster getalenteerde coureur die in een legendarische boardradio klaagde over een teveel aan grip, een teveel aan grip in een Minardi notabene. Nee, dat bedoelde de man niet sarcastisch. Nu zijn we er denk ik wel toch? Juist, de vermelde resultaten komen overeen met het CV van de officiële test- en reserverijder van Williams in 2021. Inderdaad, Roy Nissany.

Maar goed, een heel verhaal aan deze Israëliër wijden is wellicht wat veel eer. Op basis van zijn resultaten zijn we snel klaar met hem. Nee, zijn aanwezigheid illustreert de actuele stand van zaken bij Williams. Het ooit zo succesvolle team is inmiddels een ervaren rode lantaarndrager. Wat dat betreft wel aardig dat Roy de lantaarn voor de verandering nog even groen liet knipperen. Vanzelfsprekend zal er altijd iemand achteraan rijden, maar wie in de jaren tachtig en negentig voorspelde dat Frank en de zijnen deze rol op zich zouden gaan nemen werd waarschijnlijk voor gek verklaard. Eigenlijk werd direct na de laatste grote successen een duikvlucht ingezet. Een tot op heden onomkeerbare vrije val. In voorbije jaren mocht je als engineer nog sleutelen aan de wagens van bijvoorbeeld Alan Jones, Nelson Piquet, Alain Prost, Nigel Mansell of Ayrton Senna, en samen met hen de behaalde successen vieren. In de meer recente jaren mocht je je vooral bezighouden met het oplappen van de bolides voor het tweede, en soms wel derde, garnituur. Het kan verkeren.

Sinds de laatste wereldtitel in 1997 heeft Williams verschillende pogingen gewaagd om weer aansluiting bij de kop van het veld te vinden. Het Renault tijdperk was voorbij en hoewel Mecachrome dezelfde motoren blijft leveren wordt duidelijk hoe essentieel fabriekssteun is om successen te halen in de Formule 1. Mecachrome is niet in staat om de motoren te ontwikkelen, hetgeen resulteert in een gebrek aan vermogen. Wellicht dat het Red Bull team deze wijze les uit het verleden nog even kan bestuderen, de Oostenrijkers zullen diep in de buidel moeten tasten om niet eenzelfde weg te bewandelen als ze voor een white label Honda kiezen. In 1999 krijgt de Mecachrome één grote update. De krachtbron blijft identiek maar we noemen deze voortaan Supertec, onfortuinlijk genoeg brengt het wisselen van wat letters precies nul extra paardenkrachten. Nee, het moest toch weer anders. Die Franse krachtbron, onder welke naam dan ook, werd opzij gezet. Mij is altijd geleerd om geen oude schoenen weg te gooien alvorens ik over nieuwe beschik.

Nou, die nieuwe schoenen had Williams inmiddels wel. Sterker nog, Frank had zijn team een paar designer schoenen aangemeten! Een nieuwe eeuw, nieuwe kansen. Vanaf 2000 beschikte Williams met BMW over een ijzersterke, en bovendien vrij gefortuneerde, partner. In de jaren die volgen worden er weer overwinningen geboekt en beschikt Williams, met de BMW, over de meeste paardenkrachten van het veld in het achteronder. Gecombineerd met de Michelin banden biedt het team de heren Schumacher en  Montoya een sterk totaalpakket. Er werd voorzichtig weer meegedaan om de titels en vooral in de kwalificaties is Montoya ijzersterk met meerdere Pole Positions. Het laatste jaar van de samenwerking verloopt echter teleurstellend. In dat jaar wordt ook nog eens bekend dat BMW op eigen voet verdergaat en het team van Sauber heeft gekocht.

Williams is in 2006 veroordeeld tot de trappelende paardjes van Cosworth, en hoe enthousiast deze ook zijn; het zijn er simpelweg te weinig om het ook niet denderende chassis snel genoeg een omloop rond het circuit te laten volbrengen. Wederom bleek dat fabriekssteun noodzakelijk was. Toyota wilde dat wel bieden, hetgeen resulteerde in een plaatsje in het middenveld.

We weten inmiddels hoe dat gaat met Japanners in de Formule 1, ze komen en ze gaan. En zo ging ook Toyota. Na drie jaar Toyota klopte Williams weer aan bij Cosworth. Hoewel Nico Hülkenberg de Williams in Brazilië nog wel op Pole Position weet te zetten is het wederom geen al te gelukkig huwelijk.

Met de immer uitblijvende resultaten en de steeds duurder wordende sport begint Williams het vanaf dit moment serieus moeilijk te krijgen om het budget op orde te krijgen. Om kapitaal aan te trekken waagt men, als eerste Formule 1 team, de stap naar de beurs. Ruim 27% van de aandelen wordt naar de Beurs in Frankfurt gebracht. Met het aangetrokken kapitaal zet het team een best wel goede auto neer in 2011. De versnellingsbak was extreem compact waardoor de bolide kon werken met een alternatieve airflow en hierdoor met een lagere rijhoogte het circuit op kon. De FW33 was echter te laag geworden. Dermate laag dat uitsluitend een diffuser met suïcidale neigingen bereid was om vrijwillig deel uit te maken van het geheel. Als gevolg van bottoming sloopte de FW33 de diffusers bij bosjes, de auto moest omhoog en werkte daardoor totaal niet meer. Het was eigenlijk, ondanks de mislukking, de laatste grote innovatie die we van Williams hebben mogen zien.

In 2012 waren we nog wel getuige van een Williams overwinning. Vanuit het niets domineerde Pastor Maldonado de Grand Prix van Spanje. Luttele minuten na de finish brandde de complete pitbox van Williams uit, toeval? Het bleek later de laatste overwinning van Williams onder het bewind van Sir Frank te zijn geweest. In 2013 draagt Sir Frank de dagelijkse leiding over aan dochter Claire en daarmee komen we eigenlijk ook direct in het meest recente tijdperk terecht.

Van 2014 tot en met 2018 herkennen we de Williams bolides aan de karakteristieke Martini livery. De krachtige Mercedes motor kan de tekortkomingen aan het chassis verbloemen en Williams draait mee in het middenveld. Vanaf 2018 is het echter helemaal over met de pret. Williams is een achterhoedeteam geworden. Achterhoedeteam, het is eigenlijk de meest positieve benaming voor de regerend hekkensluiter. Als in 2020 bekend wordt dat de overeenkomst met hoofdsponsor ROKit met onmiddellijke ingang beëindigd wordt weten we eigenlijk genoeg. Het water staat het team al enige tijd aan de lippen, dit kan maar een kant op gaan. En inderdaad, afgelopen augustus maakte Claire Williams wereldkundig dat het Formule 1 team verkocht werd aan Dorilton Capital, een Amerikaanse investeringsmaatschappij. Claire was moe gestreden, ze gaf min of meer letterlijk aan dat ze de dagelijkse strijd om het team te laten overleven niet meer op kon brengen. Het is een van de weinige wijze besluiten van Claire, het team verkopen om het voortbestaan te waarborgen.

De beweegredenen van Dorilton zijn, ondanks alle mooie en bijbehorende PR praatjes, volstrekt duidelijk. Voor 152 miljoen euro heeft Dorilton een schijntje betaald voor een Formule 1 licentie. Iedere nieuwe toetreder dient, sinds de komst van het nieuwe concorde agreement, 170 miljoen euro te betalen om deel uit te mogen maken van het kampioenschap. Dorilton heeft voor een lager bedrag ook nog eens de beschikking gekregen over een historische naam en alle faciliteiten. Het is dan ook vrij aannemelijk dat deze investeringsmaatschappij op niet al te lange termijn weer afstand zal doen van het team zodat de Amerikanen hun investering kunnen laten renderen, dat is immers wat ze doen.

Voor de korte termijn was het overdragen van het team dus een van de weinige goede besluiten van Claire Williams. Het laatste decennium heeft het team geweigerd om te leren van fouten uit het verleden. Meermaals is gebleken dat Williams het gewenste niveau niet zelfstandig kon bereiken zonder fabriekssteun. Er waren mogelijkheden om met Mercedes tot een partnership te komen, de familie Williams heeft dit altijd afgehouden. Williams wilde zelfstandig blijven en als constructeur, op de motor na, alles in eigen huis ontwikkelen. Het streven is helaas net zo doodlopend gebleken als dat het mooi was. Bij de telloorgang van de vroegere wereldkampioen is er denk ik geen sprake van grove fouten, maar net iets teveel verkeerde keuzes vanuit het Britse Grove. De rode lantaarndrager voor de komende periode lijkt mij bekend, geen Nissany die daar iets aan verandert….

Like (6)