Column: Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor…

Column: Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor…

19/04/2021 0 By Sietse Fliegen

Veertien wereldtitels maar liefst. Veertien coureurskampioenschappen stonden er afgelopen zondag aan de start van de Grand Prix van Emilia Romagna. Zeven stuks in handen van de man die op jacht is naar nummer acht. Lewis Hamilton heeft gisteren in ieder geval een masterclass “door het middenveld snijden” gegeven en zijn leidende positie in het kampioenschap met nog eens minimaal twee weken verlengd. Met Sebastian Vettel verschenen er nog eens vier titels aan de start. Fernando Alonso doet met twee stuks ook een duit in het zakje. Nummer veertien is eigendom van Kimi Raikkonen. Een ongekende bak aan ervaring, precies wat je nodig hebt onder de wisselende omstandigheden in Imola. Toch?

Imola, een echt old-school circuit. Een circuit waar een foutje nog genadeloos afgestraft kan worden. Geen uitloopstroken waar een Airbus A380 veilig op kan landen maar gewoon grindbakken en grasstroken naast het grijze lint. Er was een pandemie voor nodig om dit legendarische stuk asfalt terug te krijgen op de kalender, wat mij betreft blijft de race op Imola ook na de Covid-19 crisis deel uitmaken van het jaarlijkse rondje om de wereld. De inhaalmogelijkheden zijn er weliswaar enigszins beperkt maar voor de tweede maal in een paar maanden werd ons een fantastische wedstrijd voorgeschoteld vanuit Italië. De weergoden waren op de zondag ook nog eens bereid om een rol te spelen, en zo werd het weer eens ouderwets “puntje van je stoel werk”. We hebben alle ingrediënten voor het gewenste spektakel voorbij zien komen. Safety car situaties, crashes, een code rood, een met straffen zwaaiende wedstrijdleiding, een start onder natte omstandigheden en een race op een opdrogende baan.

Op zaterdag genoten we al van een heerlijk voorgerecht, de kwalificatie was spannend. In zowel Q1 als in Q2 konden we opvallende afvallers noteren. Eerst zijn we getuige van een scheldende en tierende Yuki Tsunoda. Na zijn sterke optreden in Bahrein gaf hij zelf al aan dat het over de radio misschien wel wat minder kon allemaal. Je krijgt er geen punten voor, maar wat mij betreft nu al het understatement van het jaar. Bij de scheldkanonnades van Tsunoda is van enig stembandenmanagement geen sprake. In Q1 had hij overigens alle reden om flink op zichzelf te schelden. Zijn eerste run tijdens de kwalificatie eindigt in een tranendal. De kerbstones worden door de bejubelde rookie op veel te wilde wijze aangevallen, hij verliest de controle over zijn Alpha Tauri. Imola kan genadeloos zijn, en ook nu neemt het circuit geen halve maatregelen. Bij een fout als deze schrijf je in Imola een complete achterzijde af. Het kan je als nieuwkomer een keer gebeuren en het zij je vergeven.

Zo is het Mick Schumacher vergeven dat hij achter de safety car spint onder de verraderlijke omstandigheden. Mick was weliswaar wat erg enthousiast bij het op tempratuur jagen van zijn banden , als rookie kan dit je gewoon een keer overkomen. Hopelijk heeft de Duitser er lering uitgetrokken. Hij heeft in ieder geval voldoende tijd gehad om het incident nog tijdens de race te analyseren. De Duitser zal zichzelf ongetwijfeld gerealiseerd hebben dat zijn voorvleugel en de baanafzetting elkaar niet te vaak moeten opzoeken. Daarnaast heeft hij zichzelf ongetwijfeld voorgenomen, om bij een hernieuwde poging om zijn neus in te korten, een en ander niet opnieuw ter hoogte van de pit exit te doen. Door zijn eigen toedoen werd de pitlane gesloten en mocht hij een dubbel rondje met geschonden aangezicht afwerken alvorens hij een nieuwe neus kon halen bij zijn team.

De safety car situatie waaronder Schumacher afstand deed van zijn voorvleugel was het gevolg van een crash van Nicholas Latifi. Na eerst gespind te zijn gaat het volledig mis in zijn poging om weer aansluiting te vinden. Het was niet heel handig om Nikita Mazepin over het hoofd te zien. Maar goed, de dode hoek heet niet zonder reden een dode hoek. Ik wil het de Williams coureur, hoewel geen rookie meer, nog wel vergeven. Daarmee beginnen de vergevingsgezinde momenten overigens wel redelijk op te raken. Zo valt het Alpha Tauri onmogelijk te vergeven dat Pierre Gasly op full wets op pad werd gestuurd vanuit kansrijke positie. Als je dan toch een gok wil wagen; doe dit dan op zijn minst met de coureur die toch al vanaf de laatste positie start. Moeten we Sergio Perez nog een en ander vergeven? In het beste geval kunnen we hem zijn uitstapje door het grind achter de safety car nog wel vergeven. Dat hij vervolgens de verloren posities goed denkt te kunnen maken gedurende de saftey car situatie is natuurlijk ontzettend dom. Deze regelgeving is kraakhelder. Checo draait al een mooi aantal jaartjes mee, een ontzettend domme fout waarmee hij niet alleen zijn eigen glazen ingooit. Perez ontneemt zijn team hiermee de kans om voor het eerst in ontelbaar jaar weer eens de stand om de constructeurstitel aan te voeren.

Veertien wereldtitels stonden er dus aan de start in Imola. Zeven in handen van de man die gisteren nog maar weer eens aangetoond heeft dat hij van absolute wereldklasse is. Na een zeldzaam foutje weet hij zijn Mercedes nog thuis te brengen op de tweede positie. Tuurlijk, de omstandigheden zaten behoorlijk mee. De rode vlagsituatie kon werkelijk op geen beter moment komen voor de regerend kampioen. Desalniettemin was de wijze waarop hij de schade in het kampioenschap wist te beperken uitstekend. En die andere zeven wereldtitels die aan de start verschenen dan?

Peter Fox/Getty Images

Tja, wat kunnen we nog over Vettel zeggen. Een Stop and Go penalty die uitgevaardigd wordt op een zeer ongelukkig moment was voor hemzelf wellicht wel niet zo heel ongelukkig. Dit is een mooi excuus voor zijn wederom tegenvallende prestaties dit weekend. Inmiddels durf ik niet meer te geloven in een wederopstanding. Fernando Alonso beleefd ook niet bepaald een gelukkig weekend. Onderweg naar zijn gridpositie glijdt de tweevoudig kampioen al van de baan. Dit kan de beste overkomen weten we van Hongarije 2020, maar toch. In de race gaat het al niet veel beter bij de Alpine coureur. Terwijl de safety car de baan opkomt na de klapper van de week is het Alonso die, al spinnend, de crashsituatie nog even bekijkt. Dat de Spanjaard uiteindelijk nog een puntje weet te pakken is te danken aan de laatste wereldtitel die deelnam aan de race. Een straf voor Kimi Räikkönen zorgt ervoor dat Alonso na de race opschuift in de klassering van de elfde naar de tiende positie. Kimi Räikkönen, ik denk dat alles gezegd is met het feit dat hij in slaap weet te dommelen gedurende een officiële sessie. Onder omstandigheden, waarin je met al je ervaring boven moet komen drijven, was dit trio in geen velden of wegen te bekennen. Of beter gezegd, wel op de velden maar niet op de aangegeven wegen.  Deze drie helden van weleer zijn tezamen goed voor een inkomen van 45 miljoen. Als de Formule 1 wereld nog op zoek is naar verdere kostenbesparingen heb ik nog wel een idee.

Like (3)