Column: The devil is in the details

Column: The devil is in the details

30/04/2021 0 By Sietse Fliegen

Topsport, nog dagelijks kan ik mij er opnieuw over verbazen. Het is een tot de verbeelding sprekend wereldje. Een heel apart wereldje met haar eigen bijbehorende, en even zo aparte, regeltjes. Topsport is een miljarden business geworden en schuurt op mondiaal niveau steeds meer tegen de entertainmentindustrie aan. Van de voetballerij tot aan hardrijden op de fiets, van gemotoriseerde sporten tot aan kunstschaatsen; de hoofdrolspelers verdienen exorbitante bedragen. Niets mis mee overigens, als er partijen zijn die willen voldoen aan de salariseisen van een topsporter wie ben ik dan om daar iets van te vinden? Nee hoor, dat moeten we overlaten aan de experts. De bestuursleden en directies van de teams, clubs, verenigingen of sportbonden zijn waarschijnlijk veel beter in staat om hier iets van te vinden. Toch?

Bruce McLaren op Zandvoort. Door Bilsen, Joop van / Anefo / neg. stroken, 1945-1989

Het is 30 augustus 1937, en nee het is geen zomer. We zijn namelijk in Auckland, Nieuw-Zeeland. Indirect wordt er op deze dag autosportgeschiedenis geschreven. Op deze betreffende dag is niemand zich er nog van bewust; maar nu nog, 84 jaar later, genieten we van hetgeen erop deze dag gebeurde. 30 augustus 1937, het is de geboortedag van Bruce Leslie McLaren. Inderdaad, de oprichter en naamgever van het huidige McLaren Formula 1 Team. Een team dat inmiddels tot het Formule 1 meubilair behoort. Sinds haar eerste Grand Prix in 1966 heeft het team acht constructeurstitels en twaalf coureurskampioenschappen veiliggesteld, geen misselijke opbrengst. Een oogst waarmee het team haar plek in de geschiedenisboeken met recht verworven heeft. Een Formule 1 zonder McLaren is eigenlijk net zo ondenkbaar als een startveld zonder Ferrari ’s. Zoals ik al zei blijft het topsportwereldje mij dagelijks verbazen, de Formule 1 wereld in het bijzonder.

We spoelen de tijd even door, Bruce McLaren geniet inmiddels al geruime tijd in de eeuwige jachtvelden. McLaren Motor Racing is inmiddels al een tijdje gefuseerd met het Project Four Racing team. Hier ontstaat het McLaren Formule 1 team zoals we dit eigenlijk nu nog kennen. Project Four Racing kwam, tot de fusie, uit in het Britse Formule 3 en Formule 2 kampioenschap. Niemand minder dan Ron Dennis was de man achter Project Four Racing. Ron Dennis is inmiddels door de wol geverfd en stuwt het team in de jaren 80 tot grote hoogte. Onder leiding van Dennis heeft het team grote namen onder contract. Alain Prost, Ayrton Senna, Mika Häkkinen, Fernando Alonso en Lewis Hamilton. Allemaal meervoudig wereldkampioen, en alle vijf hebben ze ooit een contract van Ron Dennis voorgeschoteld gekregen. Iets minder gelukkig was diezelfde Dennis met zijn keuze voor motorpartners. Het Peugeot fiasco in de jaren 90 vloeide rechtsreeks voort uit de eigenwijze dadendrang van de, tot dan toe louter bewierookte, teambaas. En zo komen we daar waar ik eigenlijk heen wil; Mclaren en motorpartners. Toegegeven; een vrij lang bruggetje.

Ron Dennis. By Matthew Lamb CC BY-SA 2.0,

We spoelen nog even wat tijd door. Ron Dennis heeft het stokje inmiddels overgedragen aan Martin Whitmarsh, die op zijn beurt de boel weer door mocht geven aan Eric Boullier. De echte gloriedagen zijn inmiddels verleden tijd. McLaren draait nog wel voorin mee, een serieuze kans op titels is echter niet aan de orde. Inmiddels is motorpartner Mercedes ook constructeur geworden, een en ander brengt het team uit Woking in beweging. Honda heeft wel zin om weer eens van zich te laten horen in de koningsklasse van de autosport, en zo vinden de twee vrienden van vroeger elkaar weer terug. Honda en Mclaren storten zich in een tienjarige deal, een exclusieve deal. Honda betaald McLaren om motoren te mogen leveren. Honda wenst dat een van de cockpits bemand wordt door een wereldkampioen. Fernando Alonso wordt met een torenhoog salaris verleidt tot een terugkeer en zo regent het herenigingen in deze periode. Betrokken partijen zijn er overigens als de kippen bij om aan te geven dat er in de beginperiode niet teveel verwacht mag worden, Honda is immers nieuw in het hybride tijdperk. So far so good, het is een logisch verhaal en iedereen is blij met de komst van een nieuwe motorbouwer. Hoewel iedereen, Fernando Alonso blijk niet te beroerd om de Honda motor compleet af te branden. De frustraties van de Spanjaard zijn begrijpelijk, de uitspraken zijn vermakelijk en onhandig. De nogal eergevoelige Japanners worden publiekelijk geschoffeerd door de tweevoudig wereldkampioen. Het McLaren-Honda project draaide uit op een ramp. Beide partijen waren niet erg gelukkig binnen het huwelijk. McLaren gleed steeds verder af terwijl men, naar eigen zeggen, over een kampioenswaardig chassis beschikt.

Honda gaat, Fernando Alonso gaat. Sponsors gaan, nieuwe sponsors blijven weg. Met Honda vertrekken ook nog eens de miljoenen die jaarlijks vanuit Tokio naar Woking vloeien. De onwaardige resultaten in het kampioenschap hebben een negatieve invloed op het prijzengeld waar het team aanspraak op maakt. Nee, echt lekker gaat het niet. Iedereen vertrekt en en-passant wordt de Formule 1 carrière van Stoffel Vandoorne vakkundig de nek om gedraaid. Nog een schepje erbovenop? Na de breuk met Honda kan men alleen terugvallen op Renault, en dáár moet betaald worden voor het gebruik van de power-unit. McLaren stevent af op een begrotingstekort, een gigantisch begrotingstekort. En dan is daar Zak. Geen zak geld, maar wel een Zak die hiervoor gaat zorgen. Zak Brown, geroemd om zijn commerciële capaciteiten, geroemd om zijn resultaten uit het verleden. Op het eerste oog levert Zak Brown uitstekend werk, het legendarische Formule 1 team heeft weer aansluiting richting de kop van het veld. Een kleine twee weken terug stond McLaren gewoon op het podium. Uitstekend werk!

Zak Brown. By United Autosports – CC BY-SA 2.0

Het is een verbazingwekkende prestatie. Het is echter niet deze verbazing waar ik het aan het begin van mijn betoog over heb. Nee, mijn verbazing gaat uit naar de manier waarop de bestuurders binnen een topsportorganisatie hun gang kunnen gaan. In vergelijking met onszelf, de normale sterveling,  die misschien wel tientallen jaren voor één en dezelfde baas werkt is een topsportorganisatie een duiventil. In het geval van McLaren; de coureurs zijn passanten, de top engineers zijn passanten, het management bestaat uit passanten. Het lot, en in het ergste geval het voortbestaan, van de organisatie ligt dus in handen van passanten. Vraag tussendoor; klinkt dat verstandig?

Iedereen die actief is binnen een topsportorganisatie wordt afgerekend op directe, korte termijn, resultaten. Zak Brown levert een uitstekende job. Ik wil best geloven dat Brown het beste met McLaren voor heeft. Ik geloof daarnaast dat Zak Brown het minstens zo goed voor heeft met Zak Brown. Om een succesvolle wederopstanding, met direct resultaat, te realiseren verkoopt Brown alle ziel en zaligheid van McLaren om het begrotingstekort af te dichten. Binnen het reguliere bedrijfsleven zou men een pas op de plaats maken, binnen de Formule 1 pokert men liever. Zak Brown heeft de volledige autocollectie van McLaren verpand, Zak Brown heeft het McLaren Technology Centre van de hand gedaan in een “sale & leaseback” constructie. Het is simpel gezegd een financieringsvorm, maar vraag anders even aan het voormalig V&D bestuur hoe goed deze constructie werkt. McLaren heeft geen waardevolle bezittingen meer, alles dat door Ron Dennis met zorg is opgebouwd is in de uitverkoop gegooid. Als McLaren in 2022 de plank volledig misslaat en enkele jaren in de achterhoede vertoeft heeft McLaren een gigantisch probleem. Zak Brown niet, die leunt op een fantastische wederopstanding en mag dit kunstje, daar waar hij maar wil, gaan herhalen. McLaren is terug aan het front, Zak Brown is een held. En de duivel? The devil is in the details…

Like (1)