Column: In goede banen leiden

Column: In goede banen leiden

07/05/2021 0 By Sietse Fliegen

Eens in de zoveel tijd duikt er een fenomeen op binnen onze sport. Zo’n fenomeen dat de Formule 1 wereld dan weer enige tijd in haar greep houdt. Hoewel het huidige fenomeen op het circuit plaatsvindt, speelt de nasleep zich vooral buiten de baan af. Eigenlijk zeg ik het hier ook niet goed, het fenomeen speelt zich feitelijk gezien net naast de baan af. Het zijn van die issues binnen de sport die zo lekker een eigen leven kunnen gaan leiden. We ademen Formule 1 voor de actie op de baan, voor de gewaagde inhaalacties, voor de drama’s die de sport oplevert, voor de winnaars. We ademen Formule 1 voor het spektakel!

Dynamisch, hoewel een beetje een modewoord is de Formule 1 een heel dynamische sport. Er gebeurt altijd wel iets, er is altijd wel ergens een controverse. Zelfs gedurende de donkere wintermaanden genereert de Formule 1 nog pagina’s vol met nieuws. Er speelt namelijk altijd wel iets. De strijd om de laatste paar honderdste van een seconde is, nu het veld zo dicht op elkaar zit, dermate complex geworden dat de FIA het zelf bijna niet meer begrijpt. Ergens is dat natuurlijk wel een mooie gedachte; we willen de beste coureurs met het beste materiaal zien. De teams spenderen miljoenen in de jacht op een tiende van een seconde, de beste engineers werken zich een slag in de rondte voor een verschil in rondetijd dat met het blote oog niet waarneembaar is. Een tiende van een seconde, het is bijna niets. Het verschil in de einduitslag, en alles wat dat betekent, is enorm.

Daar waar de concurrentie moordend is zoekt men, logischerwijs, de grenzen van het toelaatbare op. Het verleden heeft ons geleerd dat als deze grenzen bereikt zijn men niet zelden te beroerd is om deze eigenhandig een beetje op te rekken. Soms omdat er in de regelgeving ruimte gevonden kan worden. Soms omdat men in het heetst van de strijd even afscheid neemt van het morele besef. Daar waar de concurrentie moordend is en de belangen extreem groot zijn, daar is dan gelukkig ook altijd een toezichthouder. Een onafhankelijke toezichthouder om precies te zijn. Over het algemeen spreken we binnen de sportwereld dan van een scheidsrechter, een arbiter of een jury. Zo’n toezichthouder hebben we ook in de Formule 1, we noemen deze “de wedstrijdleiding”.

Door No machine-readable author provided. PaddyBriggs~commonswiki assumed

Het Formule 1 circus is nooit te beroerd geweest om zaken ingewikkelder te maken dan dat deze daadwerkelijk zijn. Voor we verder gaan, het is allemaal niet zo heel ingewikkeld. De FIA heeft als organisator van het wereldkampioenschap een technisch reglement en spelregels opgesteld. In het technisch reglement wordt exact uitgelegd aan welke eisen de bolides moeten voldoen. In de spelregels staat minutieus omschreven wat wel en niet is toegestaan. Zodra het complete circus vervolgens naar het circuit afreist voor een Grand Prix weekend dan reist de wedstrijdleiding mee om toezicht te houden op een volledige naleving van alle regeltjes. Op het moment dat er zaken spelen die niet op de baan plaatsvinden dan zal de FIA zich hierover ontfermen. Er is dus een verschil wie waar op welk moment ingrijpt. Zo zagen we eens een niet nader te noemen Formule 1 team uit Maranello met een ontevreden medewerker. Een beetje gepikeerd biedt deze medewerker betrouwbare informatie van zijn werkgever aan bij een ander niet nader te noemen Formule 1 team uit Woking. Naast een strafrechtelijk onderzoek is dit een kwestie die door de FIA opgepakt en getoetst wordt. In 2008 waren we in Singapore getuige van een Renault die op een wel héél gelukkig moment in de muur eindigt. Een gelukkig  moment omdat de tweede Renault zojuist een pitstop had gemaakt. Uiteindelijk blijkt dat de Flamboyante teambaas van Renault zijn tweede rijder met opzet liet crashen, hij kon namelijk wel een Safety car momentje gebruiken. Fernando Alonso wint, mede, hierdoor de race. Nadat Flavio Briatore aan de coureur, van die met opzet gecrashte bolide, heeft medegedeeld dat zijn contract niet verlengd wordt doet deze een boekje open. Op basis van de verklaringen van Nelson Piquet Jr. start de FIA een onderzoek en worden Renault en Briatore bestraft. Beide kwesties worden dus afgewikkeld zonder noemenswaardige inmenging van de wedstrijdleiding.

FIA hoofdkantoor

De wedstrijdleiding houdt zich dus vooral bezig met de naleving van het reglement en de spelregels op de baan gedurende de officiële sessies. Daarnaast bewaakt de wedstrijdleiding de veiligheidsomstandigheden voor de coureurs, de marshalls en de toeschouwers. De besluiten die de wedstrijdleiding neemt dienen dan ook veelvuldig in een split second genomen te worden. Dat zijn, met een beetje goede wil, verzachtende omstandigheden bij de beoordeling van deze wedstrijdleiding. Vaak zijn de maatregelen logisch, vaak zijn de besluiten amper van invloed op de uitslag. Er zijn een aantal standaard zaken die we veelvuldig terug zien komen. Een unsafe release, leaving the track and gaining an advantage, speeding in the pitlane. Allemaal delicten waar een standaard straf op staat. Hoewel, de wedstrijdleiding niet te beroerd is om hier lekker inconsequent mee om te gaan. Om de besluiten zo onafhankelijk mogelijk te maken is de samenstelling van de wedstrijdleiding ieder Grand Prix weekend anders. Ook dit hoeft dus allemaal niet zo ingewikkeld te zijn zou je zeggen, maar het tegendeel is waar. Door de grote mate van inconsequentie, al dan niet bewust, voel je je als fan toch net even iets minder serieus genomen.

In 2021 krijgen we er naast een spannende strijd ook nog eens een fenomeen bij. Het is niet voor het eerst dat dit fenomeen de kop opsteekt, het is wel voor het eerst dat het zo’n prominente rol speelt. Het is inmiddels al lang en breed duidelijk waar ik het over heb. Ik heb het over datgene waar we het weer een heel weekend over gaan hebben. “Track limits”. Ze zijn er weer hoor, bocht 1, bocht 2, bocht 13 en bocht 15. De grote vraag is vooral, blijft het daarbij of gaat men de spelregels wederom tijdens het spel veranderen? Al jarenlang is de FIA bezig om de sport weer aantrekkelijk te maken voor het grote publiek, het geneuzel en onvoorstelbare ge-eikel met de track limits helpt hier niet bij. Afgelopen vrijdag schoof Claire Dubbelman, nauw betrokken bij de besluiten van de wedstrijdleiding, aan in Ziggo’s Formule 1 café. Ondanks dat ze prima in staat bleek om het complete reglement uit haar hoofd op te lepelen wilde ook zij geen antwoord geven op de amateuristische gang van zaken met betrekking tot de track limits. Niet onlogisch, wel storend.

Track limits, ze zijn er en we zullen het er mee moeten doen. Oproep aan de wedstrijdleiding; bepaal vooraf waar je deze handhaaft en hoe je hier tegen zult optreden. Een oerkreet aan de wedstrijdleiding; blijf geloofwaardig en voel jezelf niet te groot om een fout toe te geven. Wring jezelf niet in bochten en gaten om je eigen hachje te redden. Ook jullie mogen fouten maken. Dat is nu drie weekenden op rij gebeurd; alleen als je in de spiegel kijkt kan je er ook van leren. In Bahrein spint Nikita Mazepin in de eerste bocht al nodeloos uit de wedstrijd. Nikita Mazepin geeft echter gewoon aan dat hij een fout maakte en geleerd heeft. Nikita is gewoon te traag maar maakt er het beste van, de wedstrijdleiding is ongeloofwaardig en maakt er binnen de mogelijkheden zeker niet het beste van. Op dit moment klap ik vermoedelijk harder voor de traagste coureur van het veld dan voor de club die het veld in goede banen moet leiden, ze veranderen de goede banen namelijk continu.

Like (2)