Column: Hoogspanning

Column: Hoogspanning

08/06/2021 0 By Sietse Fliegen

In de aanloop naar het, achteraf toch wel bijzondere Grand Prix weekend in Baku was er eigenlijk maar één sleutelwoord; flexibel. Flexibele achtervleugels, flexibele voorvleugels, flexibele interpretatie van de regelgeving, flexibele testnormen vanuit de FIA. Eigenlijk ieder jargon kreeg, zonder daarom te vragen, in de vorm van “flexibele” een bijvoeglijk naamwoord aangemeten. Het enige wat niet flexibel leek was het standpunt van Mercedes. Bij monde van teambaas Toto Wolff verklaarde men stellig om in Azerbeidzjan een officieel protest aan te tekenen tegen de achtervleugel van Red Bull Racing, men werd hierin gesteund door het team van McLaren. Zélfs deze woorden bleken achteraf van flexibele aard, een protest hebben we aan de rand van de Kaspische zee niet gezien. Gelukkig hebben we wel veel andere zaken gezien.

Wederom greep Charles LeClerc pole position, en wederom  werd de laatste snelle run in Q3 afgebroken door een code rood situatie. LeClerc was in zijn laatste snelle run overigens het snelst van iedereen onderweg voordat de rode vlag gezwaaid werd. Op de, toch wel, verrassende pole voor de Monegask viel dan ook weinig af te dingen. Hetgeen wellicht meer verraste was de tweede startpositie van Lewis Hamilton. Na een weekend lang harken in het middenveld komt de regerend wereldkampioen tijdens de kwalificatie knap bovendrijven. Teamgenoot Valtteri Bottas sleept het extra gewicht van de pechduivel op zijn schouder mee, hij komt niet verder dan de tiende positie. Op een schokkende 1,2 seconde achterstand van de pole-tijd. Het is voor Valtteri en Mercedes te hopen dat het Formule 1 circus een loketje voor gevonden voorwerpen heeft, ze zijn namelijk hun kluts kwijt. Hoewel het niet ondenkbaar is dat deze kluts door een Red Bull Racing teamlid gevonden is, want de kluts die men daar gebruikt lijkt momenteel aardig te werken.

De bochten 3 en 15 deden op vrijdag en zaterdag nadrukkelijk van zich spreken. Menig coureur maakte hardhandig kennis met de meedogenloze track limits. Het zorgde voor rommelige sessies, coureurs en teams die hun programma niet af konden werken maar bovenal voor de verwachting dat Bernd Mayländer weleens een drukke zondagmiddag tegemoet kon gaan met de safety car. Op zichzelf geen vervelende gedachte voor de man die al zijn rondjes in de Formule 1 aan de leiding gereden heeft. Geheel tegen de verwachting in hoefde Bernd in Monaco niet in actie te komen, in het Prinsdom was het in de safety car nog rustiger dan tijdens koopzondag op Urk. En zo geschiedde, de safety car mocht op zondag tweemaal ten tonele komen. Het is typisch Formule 1 dat dat dan uiteraard niet gebeurt als gevolg van incidenten in bocht 3 of 15. Nee, men mocht tweemaal uitrukken als gevolg van een term die door verzekeraars wordt omarmd. Tweemaal een safety car situatie als gevolg van “van buiten komend onheil”

Het is niet voor het eerst dat de dienstdoende bandenboer een race op zijn kop zet. Daar waar we Pirelli normaliter betichten van veel te conservatieve keuzes besloten de Italianen om in Baku het meest zachte rubber beschikbaar te stellen. Dat hebben we geweten. De buitentempratuur was lekker zomers, maar zeker niet extreem hoog. De asfalttempratuur dook net door de vijftig graden heen. Warm, maar niet extreem. Toch vaardigde Pirelli op zondag, voor aanvang van de race, al een communiqué uit waarin de teams bevolen werd om met een hogere bandenspanning de baan op te komen. Hoewel het een onschuldig berichtje leek uitte Pirelli hiermee indirect al haar zorgen over de levensduur van het rubber. En terecht bleek later die middag. In eerste instantie is het Lance Stroll die haaks de muur in gaat nadat hij op hoge snelheid een klapband krijgt. Naast de domper voor Stroll zelf betekende dit ook slecht nieuws voor Red Bull Racing. De brigade uit Milton Keynes had de race op dat moment dominant naar zich toegetrokken. Als waardige leiders in de strijd om het kampioenschap bracht het team de beide auto’s naar positie één en twee. De enig overgebleven Mercedes in de strijd werd op Mercediaanse wijze afgeschud. Max Verstappen en Sergio Pérez waren onderweg naar een klinkende één-twee. Max Verstappen was onderweg naar een stevigere leiding in de strijd om het wereldkampioenschap, Red Bull Racing was onderweg naar een stevigere leiding in de strijd om het wereldkampioenschap. De safety car situatie zorgde er echter voor dat de opgebouwde voorsprong sneller verdween dan een Calippo in Death Valley.

Met een perfecte herstart behoudt Verstappen echter gewoon de leiding terwijl Pérez de aanval van Lewis Hamilton andermaal weet af te slaan. Dominant rukken de Red Bull’s op richting de finishvlag. Er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Tot ronde 47, in het zicht van de haven strand Verstappen met eenzelfde probleem als Lance Stroll. Uit het niets geeft het rubber er de brui aan en gaat ook Verstappen haaks de muur in. Weg zege, weg leiding in het kampioenschap. Uiteraard treft Pirelli in deze geen enkele blaam. Één ding moeten jullie namelijk weten over kapotte banden van Pirelli, dit is per definitie nimmer de schuld van Pirelli. Op Silverstone in 2020 reden de beide Mercedessen de banden kapot, niet de schuld van Pirelli. In Italië klapte in 2020 de achterband van Max Verstappen, niet de schuld van Pirelli. Onlangs moest men bij Sauber tijdens een pitstop een lege band monteren. Het ventiel was defect, uiteraard niet de schuld van Pirelli. Even voor de goede orde; wie monteert die rotzooi? In Baku klapte na 32 rondjes de achterband van Max Verstappen, debris oppert Mario Isola. Oh, en Mario hoe zat dat met die band van Lance Stroll na 31 rondjes? Ja, nou ja dat moeten we onderzoeken. Misschien wel debris. Debris? Van wat Mario? Ik begrijp de reden van Pirelli’s aanwezigheid in de sport. Uiteraard wil je negatieve publiciteit beperken, hetgeen er nu gebeurt is echter dermate ongeloofwaardig dat het alsnog een omgekeerd effect sorteert. Wellicht dat Pirelli even kan kletsen met Michelin. De Fransen kennen ook een zwarte bladzijde in de Formule 1. De manier waarop men hier in Indianapolis mee omging was echter een stuk verstandiger. Bij Michelin begreep men beter dat alleen de banden moeten draaien en niet de woordvoerders.

En dan is daar een staande herstart voor de laatste paar rondjes. We zijn aanwezig in Baku, ook wel bekend als de “windy city”. Daar waar de wind plotseling de kop opsteekt is de aanwezigheid van Hans Klok niet zelden de oorzaak. En wat blijkt, de Formule 1 heeft haar eigen Hans Klok. Onze wereldkampioen zorgt met de Magical button voor de nodige magie. Lewis Hamilton gaat voor de tweede keer in zes races op bizarre wijze in de fout. De eerste keer werd hij nog gered met een stevige dosis geluk, in Baku wordt hij hard afgestraft. Compleet gedesillusioneerd finisht de Brit ver buiten de punten, achter de eveneens puntloze Valtteri Bottas. Dit seizoen is nu al memorabel. Uiteindelijk speelde alles wat als flexibel werd beschouwd geen rol, Toto Wolff zijn stellingname bleek achteraf juist wel flexibel. In Frankrijk zijn de flexibele vleugels, letterlijk en figuurlijk, van de baan. Als Pirelli de banden met flexibele wangen ook verbreekt kunnen we verder met een kampioenschap onder hoogspanning.

Like (2)