Circuits van toen: de ruïnes van Valencia

Circuits van toen: de ruïnes van Valencia

17/10/2021 0 By Julian

Vandaag is het tijd voor een terugblik op een circuit dat wellicht voor sommigen in de vergetelheid dreigde te raken: in 2012 streek het Formule 1 circus namelijk voor het laatst neer op het stratencircuit van Valencia. Voor de eerste keer te gast in 2008, was het circuit goed voor vijf edities voordat de baan definitief in onbruik raakte. Pogingen om een deal tot stand te laten komen om de baan vanaf 2013 te rouleren met het circuit van Barcelona liepen spaak waardoor de baan voorgoed van de Formule 1 kalender verdween.

Het circuit stond niet altijd garant voor spektakel. De openingsrace in 2008 was tergend saai, en de 2011 editie werd gekenmerkt door amper inhaalacties met alle 24 bolides die de finish haalden. Toch is de baan goed voor enkele memorabele momenten: in 2012 wist Fernando Alonso in zijn Ferrari op magistrale wijze de overwinning te pakken en werd hij vergezeld door Michael Schumacher die het allerlaatste podium uit zijn lange Formule 1 carrière binnensleepte. In 2009 won Rubens Barrichello na vijf jaar droogte opnieuw, en in 2010 had Mark Webber een engeltje op zijn schouder na een angstaanjagende crash.

Het was afgelopen zomer toen ondergetekende naar Valencia afreisde en per toeval vervaagde Allianz sponsoring op het asfalt onder zijn voeten zag. Wat bleek, ik bevond mij in de pitstraat van het circuit dat ooit gastheer was voor de Grand Prix van Europa, en besloot enkele foto’s te maken van de restanten van deze baan. De straten waar ooit gillende V8-motoren overheen vlogen oogden namelijk verwaarloosd en onherkenbaar. Met een kleine greep uit deze foto’s zal ik jullie meenemen naar de huidige staat van het circuit dat ooit deel uit maakte van de Formule 1 kalender.

We starten bij de start/finish: aan de rechterzijde zijn de pitsboxen zichtbaar, die geen duidelijke functie lijken te hebben, maar wel permanent open staan. Aan de linkerkant was ooit de plek van de startgrid waar ooit de Formule 1-bolides met 300 kilometer per uur voorbij kwamen razen. Tegenwoordig is het een plek waar het openbare verkeer met een aanzienlijk lagere snelheid voorbij sjokt. De lijnen die ooit de ingang en pitboxen definieerden zijn nog steeds aanwezig, evenals enkele sponsors.

De start/finish met de pitgebouwen.

Nadat we het eerste rechte stuk hebben afgereisd, en we door bocht 2 en 3 zijn gekomen, zien we opnieuw enkele restanten. Ook hier zijn nog duidelijk kenmerken aanwezig van wat ooit fungeerde als onderdeel van een circuit.

Uitkomend bocht 3 richting de chicane.

Fast-forward naar bocht 10. Door middel van een creatieve fietsroute beland je bij het opkomen van het tweede rechte stuk, aangezien het gedeelte tot de brug onbegaanbaar is. De vangrails en hekken zijn nog nagenoeg intact. Wellicht dat een avontuurlijke Valenciaanse autobestuurder af en toe nog een stukje curbstone meepakt.

Bocht 10, op weg naar het tweede rechte stuk.

Vervolgens komen we aan bij bocht 12. Voornamelijk bekend om de gigantische klapper van Mark Webber die gelanceerd werd door de Lotus van Heikki Kovalainen. De Australiër kwam er wonderwel zonder kleerscheuren van af. Het was tevens een van de weinige plekken op het circuit dat de mogelijkheid tot inhalen bood door de zware remzone.

In tegengestelde richting: het rechte stuk dat leidt naar bocht 12.
Het rechte stuk na bocht 14 in opmerkelijke staat.

Nadat we over het derde rechte stuk van het circuit zijn geweest en bij de hairpin van bocht 17 aankomen, zien we dat de wildgroei en het afval drastisch begint toe te nemen. De curbstones zijn nog intact, en de UBS sponsoring nog zichtbaar. Ook dit deel van het circuit werd gebruikt als een plek tot inhalen, omdat de coureurs na een lang recht stuk stevig in de ankers moesten. Tip van de schrijver: hoewel je officieel dit deel van het circuit niet mag betreden, is er weinig om voor te vrezen als je als gringo doet alsof je geen chocola kon maken van de Spaanstalige waarschuwingsborden.

De hairpin bij bocht 17.

De bochtensectie 18, 19 en 20 wordt gekenmerkt door nog meer afval. Van koelkasten tot aan televisies. Dat wat ooit een snelle sector van het circuit was, is nu gedegradeerd tot een zwerverscomplex. De plek waar Fernando Alonso in 2012 uit zijn Ferrari bolide stapte om met de Spaanse vlag naar de toeschouwers te juichen, is niet langer toegankelijk meer door de bergen afval.

Bocht 18: ooit een snelle sectie, nu een toegankelijke vuilnisbelt.

Wellicht het meest kenmerkende beeld van dit vervallen circuit: een stoel midden op het asfalt op het punt waar de coureurs de 300 kilometer per uur aantikten voordat ze stevig in de ankers gingen. Opnieuw een opmerkelijk contrast met de high-tech Formule 1 die hier ooit rond reed.

Bocht 22: een rusthuis voor afgedankt meubilair.

En dan komen we bij de laatste bochtencombinatie. Wie ooit de Grand Prix van Europa destijds live op de televisie heeft gekeken, kan niet anders concluderen dan dat de huidige staat van het circuit meer weg heeft van een sloppenwijk.

De laatste bochtensectie van het stratencircuit.

Tot slot, alhoewel het stratencircuit van Valencia niet vaak het toneel was van racespektakel, geeft het tegenwoordig een trieste indruk. Een moderne baan die destijds voldeed aan alle strenge eisen van de FIA is deels veranderd in een plek van wildgroei en afval. Toch haalt het fietsen over het circuit nostalgische gevoelens omhoog. Dus mocht u toevallig een bezoek brengen aan deze mooie stad, schroom u niet en plan een middagje in om een tour te maken door deze ruïnes.

Like (1)